Cztery lata po śmierci Beja zdecydowaliśmy, że życie bez pieska jest niepełne. Zdecydowaliśmy się na adopcje ze schroniska - tam tyle wspaniałych piesków ma prawo do leszego losu... Nigdy nie kupujcie psów - adoptujcie! Bądźcie dla nich aniołami, jak pani Joanna Krupa na zdjęciu powyżej...
KŁAPEK przyjechał do nas 15 stycznia 2010 roku ze Schroniska Azorek w Obornikach Wielkopolskich, gdzie był jeszcze jako "Rambo".
Przypuszczalnie miał ok. roczku. Z początku był panicznie wystraszony, przy zakładaniu obroży pogryzł mi obie ręce - świadomie nie chciałem robic tego w rękawicach, aby nie zwiększać jego stresów. Po dwu dniach całkiem się odprężył, oswoił i polubiliśmy się wzajemnie. Ma juz takie zaufanie, że 20 stycznia odważyliśmy się na kąpiel - ja z nim w objęciach w brodziku - to był numer! (foto nie robiliśmy...)

Gdy to piszę, leży mi koło nóg, bo nie pozwala odejść nawet na chwilkę. Je malutko - mimo, że dostaje frykasy, które inne psy łykają bez namysłu. Zaprzyjaźnił się z naszymi rodzinnymi pieskami - znajdkami Czarkiem i Pipi i to one ośmieliły go do ludzi i do zabawy.
Popatrzcie na zdjęcia - są z telefonu komórkowego (Samsung Omnia, bez flesza), więc jakość nie najlepsza - ale to dokument!